เปลือกทรงกลมของวัตถุน้ำแข็งนับล้านล้านชิ้น ต้นทางของดาวหางคาบยาว ยังไม่เคยมีใครสังเกตวัตถุในเมฆออร์ตได้โดยตรง สิ่งที่วาดอยู่จึงเป็นแบบจำลองตามทฤษฎี ความสว่างของแต่ละจุดสุ่มจากการกระจายขนาดของนิวเคลียสดาวหางที่วัดได้ ชิ้นใหญ่ไม่กี่ชิ้นจึงเด่นและชิ้นเล็กจำนวนมากเป็นฝ้า แต่จุดที่เด่นก็ไม่ใช่วัตถุที่รู้จักจริง ถ้าเปิดขนาดจริง ทุกชิ้นเล็กเกินกว่าจะเห็น ฝ้าที่เหลือแค่บอกรูปทรง เมื่อซูมออก ชั้นในจะสว่างที่สุดที่ราว 11,000 AU ชั้นนอกที่ราว 4 ปีแสง จากนั้นค่อยๆ จางหาย เพราะจากไกลขนาดนั้นไม่มีทางเห็นได้ ส่วนในเป็นรูปจานหนาราว 2,000–20,000 AU ส่วนนอกเป็นทรงกลมไปถึงราว 100,000 AU หรือ 1.6 ปีแสง ซึ่งเกือบครึ่งทางไปดาวฤกษ์ดวงอื่น ถ้ายานวอยเอเจอร์ 1 เดินทางต่อไปก็ต้องใช้เวลาราว 300 ปีกว่าจะถึงขอบด้านใน